Door: jwevertz
Artikel
3

Waarom iedereen - terecht - een hekel aan Diederik Samsom heeft (COLUMN)

Deze week zijn de Europese verkiezingen en de uitslag zal niet in het voordeel van Diederik Samsom c.s. uitpakken. Dat d...

Deze week zijn de Europese verkiezingen en de uitslag zal niet in het voordeel van Diederik Samsom c.s. uitpakken. Dat de PvdA het bij de achterban heeft verbruid, zagen we reeds in maart, toen de gemeenteraadsverkiezingen plaatsvonden en de sociaal-democraten een enorme nederlaag moesten slikken. Maar nu is er een andere trend gaande: iedereen heeft een ontzettende hekel aan Samsom. Wat mij betreft terecht. Maar waarom eigenlijk?

Allereerst koos hij voor een nieuw uiterlijk toen hij ineens van activistisch Kamerlid in fractieleider veranderde. Niet alleen het kapsel moest er in de loop der jaren aan geloven, ook zijn kledingstijl werd steeds strakker en hipper. De gewone man op straat, de arbeider, wil dat hij vertegenwoordigd wordt door iemand die hem begrijpt, niet door een of andere pipo die in maatkostuum bijdehand loopt te doen over ‘het eerlijke verhaal’.

Die gekke Hans Spekman is misschien een wereldvreemde elite-racist, maar hij blijft wel zijn foeilelijke truien dragen, dat valt in hem te prijzen.

Blonde stoot Samsom ging nog een stap verder. In 2012 kreeg hij een prominente plek binnen de partij. Voor een campagnefilm werd zijn gehandicapte dochter ook een rol in de propagandamachine toebedeeld. Alles voor de sympathie van de stemmers. Of dit allemaal kies is, weet ik niet, daar moeten de geleerden zich maar over buigen, maar het is wel heel opmerkelijk dat hij amper een jaar later zijn gezin verliet voor een blonde stoot die ook nog zijn vaste voorlichtster is. Niet zo handig.

Nadat de PvdA een samenwerking met de VVD aanging, dook Samsom plotseling overal op om het beleid van de coalitiegenoot te verdedigen. Het kabinet wil illegaliteit strafbaar stellen en 34 gevechtsvliegtuigen kopen, politieke keuzes die de goed ingevoerde stemmer niet van een sociaal-democratische partij verwacht, maar Samsom verzette zich met hand en tand tegen elke vorm van kritiek. Wie wil regeren, moet concessies doen, daar kwam zijn boodschap feitelijk op neer.

Treurig Dat zal allemaal wel. Maar daarom hoeft hij niet urenlang op Twitter zijn beleid te verdedigen. Sterker nog, het heeft iets treurigs, een soort van staatsman die online met allerlei dorpsgekken in discussie gaat over andermans ideologie.

Op datzelfde medium kwam ondernemer Erik de Vlieger met het bericht dat Samsom na zijn scheiding een huis heeft gekocht. Niet heel bijzonder, zou je in eerste instantie denken, maar wat blijkt: het huis is cash betaald. Hoogstens merkwaardig voor iemand die allerlei idealistische baantjes had, daarna voor de overheid ging werken en vervolgens telkens roept dat hij ‘het eerlijke verhaal’ vertelt. Nou, vooruit, Diederik: hoe heb je dat huis betaald?

Hyperactief Ik heb Samsom één keer persoonlijk ontmoet. Dat was vlak voor een uitzending van Pauw & Witteman. We stonden achter in de coulissen, vijf minuten voor de uitzending, toen hij ineens aan zijn blonde stoot vroeg: ‘O, shit, met wie zit ik eigenlijk aan tafel, en wat zijn de onderwerpen?’ Hij werd snel gebriefd door zijn minnares en ging vervolgens hyperactief de opnames in. Tegenwoordig noemen ze dat self-absorbed, iemand die gevangen zit in zijn eigen wereld en niet meer ziet wat er in zijn omgeving gebeurt.

Samsom is de verpersoonlijking van de PvdA, een partij die jarenlang wanbeleid voerde en dit pas doorkreeg toen het te laat was. Nu waaien ze met alle winden mee. De geloofwaardigheid is ver te zoeken. Straks zal Samsom van het toneel verdwijnen en dan neemt Lodewijk Asscher het stokje over. Laatstgenoemde is een koele kikker en eloquent, een soort corpsbal, maar hij heeft in deze moderne tijd, waarin beeldvorming een belangrijke rol speelt, ook niet alles mee. Want je kunt niet altijd the cool guy blijven acteren, net zoals het onmogelijk is om overal het eerlijke verhaal te vertellen.

Özcan Akyol schreef de schelmenroman Eus. Elke drie weken staat hij met een column in Nieuwe Revu. Volg hem ook op Twitter via @OzcanAkyol.