Artikel
3

Zwarte Cross: Oerend hard tegen de betutteling

Nieuwe Revu bracht in aanloop naar de komende editie een dag door in de Feest Fabriek, het hoofdkwartier van Zwarte Cros...

Nieuwe Revu bracht in aanloop naar de komende editie een dag door in de Feest Fabriek, het hoofdkwartier van Zwarte Cross. Het festival veranderde van een simpel tentfeest in een Achterhoekse wei tot het grootste betaalde festival van Nederland.

De Zwarte Cross is drie dagen van totale waanzin. Een paddotrip van muziek, stunts, kermis, motorcross en theater. Een festival waar acts worden aangekondigd door vuurspuwers, waar onvermoede gasten door een beul gevangen worden genomen, waar het record voor de hoogste bungeejump wordt verbroken, waar een motorcrosser tijdens een optreden van de Kaiser Chiefs over het podium vliegt en waar Jovink en de Voederbietels met het hardste gejuich worden onthaald. Het is deze totale gekte in combinatie met de diepgewortelde nuchterheid van de Achterhoekers die het festival tot een succes maakt.‘Je moet er gewoon voor gaan zitten en brainstormen.

Geen gekkigheid met drugs en drank. Dat werkt niet,’ zegt Gijs Jolink op de vraag hoe de Zwarte Cross ieder jaar weer origineel blijft. ‘Van de tien ideeën die we bedenken gaat er maximaal maar één door. Dat is niet erg, zolang je maar ideeën blijft hebben en onthoudt dat niets onmogelijk is.’ Het ideeën spuien gebeurt bij de programma en sfeervergadering. Vandaag schuiven Erik Dreteler (verantwoordelijk voor programma en sfeer), Gijs Jolink (marketing en promotie) en Hendrik Jan Lovink (muziekprogramma en crossers) aan voor het overleg in de kantine. ‘Normaal zit hier ook een vrouw bij, hoor,’ zegt Jolink. ‘Maar dat is ook net een kerel,’ valt Jovink hem bij. De vergadering is begonnen. Eerste agendapunt is het bedenken van een plek voor zitzakkenfabrikant Fatboy op het festival. De Zwarte Cross tracht commercie niet de overhand te laten krijgen door samen met sponsors acties met een Zwarte Cross-twist te bedenken. Zo werd eerder voor Grolsch een Krattendraal gebouwd met kratten van het biermerk en zal dit jaar voor sigarettenmerk Mascotte De Dampkring worden ontworpen, een lounge- annex rookplek. Fatboy krijgt een plek toebedeeld in het nieuwe veld, Oase, dat een rustpunt moet worden voor al het Zwarte Cross-geweld.

[video_ad]

Het tweede agendapunt gaat over het vervangen van de strobalen tegen geluidsoverlast voor papieren balen. ‘Kunnen we nog wat leuks met die papierbalen?’ vraagt Bart. De ogen van Gijs beginnen te glimmen. Hij heeft iets. ‘Wat als we er een bordje bij zetten met ‘Rikie’s fanmail’? Of nee, nog beter, ‘bedankt voor uw klachten’.’ De kantine vult zich met een bulderend gelach. Idee aangenomen. De heren moeten ook nog ideeën bedenken voor het programma rond de crossbaan. Bart: ‘Is klootschieten geen idee? Kennen jullie dat trouwens? Dat is dat je een bal over een traject van drie kilometer moet gooien en degene met de minste worpen die wint.’ Hendrik Jan, droogjes: ‘Lachen, jongen.’ Niet lang daarna is de brainstorm, na ideeën over schrale dijen van dikke vrouwen en kuilen gravende Duitsers, op een idee voor een mobiele abortuskliniek beland. Onder het mom van ‘wie a zegt, moet ook abortus zeggen’ en ‘bezint eer je bemint’ kunnen festivalgangers zich met een sms’je voor een spoedabortusje aanmelden. Gijs: ‘En dat die dokter dan om de zoveel tijd naar buiten komt met z’n schort helemaal onder het bloed om een peukie te roken.’ Hij stuitert op zijn stoel van plezier bij de gedachte. ‘We hadden ook een keer een lilliputter. Barrie heette die. Die runde op het festival een minibar. Hadden we een heel klein barretje gemaakt met kleine tafeltjes, kleine stoeltjes. Daar kon je ook echt voor een muntje een klein biertje kopen. Mooi, jongen.’

De Zwarte Cross is meer dan een festival. Het is een uitvalsbasis voor bravoure in een steeds betuttelender wordend land. Waar men in de Randstad van bepaalde ideeën schande zou spreken, wordt er bij de Zwarte Cross nog gewoon om gelachen. Keihard. Zonder gêne. Plezier staat voorop.

Foto: Alexander Schippers

 

 

 

 

Geen tijd om het hele tijdschrift te lezen? Je kan het artikel ook los lezen: