Door: Redactie
Columns
4

Blank blijft superieur!

Beste NRC Next-columniste Simone van Saarloos, In de jaren dat ik deze column schrijf heb ik het woord nog nooit geri...

Beste NRC Next-columniste Simone van Saarloos,

In de jaren dat ik deze column schrijf heb ik het woord nog nooit gericht tot een collega-columnist.

Maar ik heb er dan ook nog nooit een meegemaakt die het zo gortig maakte als jij.

Voor wie het heeft gemist: je hebt vorige week een column geschreven waarin je stelt dat het feit dat jij een column hebt in NRC Next het gevolg is van white privilege. Je bent jong, hoogopgeleid en wit, dus heb je een column, zo schreef je, want in deze wereld is kwaliteit niet voldoende. ‘Geen enkele kwaliteit is uitzonderlijk. Samen vormen ze heus wel iets - een heuse authentieke ik - maar bevoorrecht zijn is een heel belangrijke sokkel.’

Een heuse authentieke ik moest die zin ook drie keer opnieuw lezen.

Het grappige is: wat je niet vermeldt is dat je een vróuw bent. Als jouw redenering klopt en je zou jouw plek in de media te danken hebben aan een aantal eigenschappen die niets met je kwaliteit hebben te maken, dan zou juist die eigenschap (tieten) zonder enige twijfel de meest doorslaggevende zijn. In alle jaren dat ik programma’s en debatten heb gemaakt en gepresenteerd, is dat de zin die ik het vaakst heb horen langskomen: ‘Er moet wel echt nog een vrouw bij.’ Nog nooit heb ik gehoord: ‘Er moet wel nog een hoogopgeleide bij.’

Ik fronste mijn wenkbrauwen nog een keer bij dat woord ‘wit’. Je bedoelt ‘wit’, neem ik aan, op dezelfde manier als alle mensen die graag met die term ‘white privilige’ gooien en het dus ook maar letterlijk vertalen: autochtoon, Nederlander van Neerlands bloed.

Ik ging 's even na welke columnisten ik in Nederland het liefst lees. Bij namen als Nausica Marbe, Zihni Özdil en Özcan Akyol heb ik persoonlijk niet de associatie met het Arische ras. En de Stephan Sanders die me iedere week vanuit zijn pagina in Vrij Nederland toekijkt, zou ik ook niet direct als ‘wit’ willen kwalificeren.

Een tijd geleden stonden in verschillende media opiniestukken van een Marokkaan. Zijn naam was Nizar Mourabit. Niemand had ooit van hem gehoord, ineens was hij er, met lange, welluidende stukken. De reden dat niemand hem voor die tijd kende, werd na een tijdje duidelijk: Mourabit bestaat niet. Hij bleek het verzinsel van een kunstenaar, Nelle Boer, die wilde onderzoeken hoe snel je als eloquente allochtoon een podium krijgt in de Nederlandse media. Zijn bevinding: heel erg snel, want al die media staan te popelen om de inbreng van, zoals jij ze zou noemen, niet-witten.

Kortom, je analyse vind ik al kut - al vrees ik dat je dat als een seksistische woordkeuze beschouwt.

Maar toen kwam je oplossing.

Die is zo volstrekt bizar, dat ik vrees dat ik hem even invoelbaar moet maken.

HALO LEUK DAT JE DIT LEEST DANKJEWEL GROETJES

ZE MOTTEN GODVERDOMME DIE POLITICUSSEN ALEMAAL IN DE CEL GOOIEN!!!!!! OP WATER EN BROOT!!!!!

Omdat ik vind dat kinderen van zes en reaguurders op de site van De Telegraaf te weinig aan bod komen in de Nederlandse media, heb ik besloten de twee voorgaande regels beschikbaar te stellen aan respectievelijk een kleuter en een reaguurder.

Een krankzinnig idee? Vind ik ook. Maar dat is precies wat jij voorstelde. Omdat je het zo erg vindt dat je jong en wit en hoogopgeleid bent (en stiekem ook vrouw, maar dat verzwijg je dus, want dat past niet in het white privilege-gedachtengoed van de onderdrukkende middelbare blanke mán) heb je besloten dat je deze week voor één week je column afstaat aan drie zwarte vrouwen. Ook jong en ook hoogopgeleid, want het moet natuurlijk allemaal niet te volks worden, maar toch. Die zwarte vrouwen mogen voor één keer samen met z’n drieën de plek van de witte Simone van Saarloos delen. Even voelen hoe dat is, daar boven, in die toren van witte voorrechten. Je vermeldt niet of ze de 250 euro dan ook met z’n drieën mogen delen, maar de vreugde zal er niet minder om zijn.

Het krankzinnige aan je voorstel is dat die vrouwen dus nu zelf weten, en iedereen die hun column leest , dat de enige reden dat ze ieder voor één week een derde Simone van Saarloos mogen spelen, is dat ze niet ‘wit' zijn. Ik geloof niet dat er een meer denigrerende manier is om mensen tegemoet te treden dan dat. ‘Hier, een van mijn kruimels. Omdat je zo zwart bent.’

Dat is kennelijk de tragiek van de zelfverklaarde antiracist: voor ze het weet gedraagt ze zich als een heuse authentieke koloniaal.

 

Leon Verdonschot

Ook deze columnist is te volgen op Twitter: @leonverdonschot