Door: Herman Brusselmans Fotografie: ANP
Columns
3

'De muziek van Ryanne van Dorst is zó slecht dat ze er zelf een slappe lul van krijgt'

De onderschatte Vlaamse schrijver Herman Brusselmans beledigt de overschatte hermafrodiet Ryanne van Dorst.

— Pas op: satire! Elke week fileert de onderschatte Vlaamse schrijver Herman Brusselmans een overschat persoon uit de wereldgeschiedenis. ‘Een stilistische oefening in iemand uitschelden’, zoals hij het zelf noemt. Dat kun je grappig vinden, of niet. —

Ryanne van Dorst werd geboren als hermafrodiet. Dat wil zeggen dat ze beschikt over een kut, een snikkel, een doos, een lul, een spleet, een pik, een pussy, een dick, twee à drie schaamlippen, een eikelclitoris, een vagina, een tweede lul, geen vulva, tieten, een platte borstkas, een snor, weinig knevel, voetbalknieën, een verwijfd voorkomen en spierballen als meloenen.

Op haar achtste kwamen haar ouders hier achter, en ze lieten de dokter enige tersluikse arbeid aan Ryanne verrichten, waardoor ze er ging uitzien als een meisje dat een jongen probeert te imiteren op de wijze van een mokkeltje dat wel een kerel zou willen zijn, als ze niet zo vrouwelijk was geweest, ondanks haar airtje van een stoere gozer.

Deze ouders bestonden uit vader Sjoerd van Dorst, een travestiet die z’n geslachtelijke kenmerken van plaats kon doen wisselen, en moeder Sjaan van Dorst-Kubbekonkel, die als clown Dikke Harrie kleuters de stuipen op het lijf joeg, ondermeer door haar kunstpenis van tussen haar memmen tevoorschijn te halen.

Ryanne groeide op als een normaal kind, behalve dat ze zowel zittend plaste als poepte, als masturbeerde, als naar haar eigen onderstel staarde, als een andere hermafrodiet probeerde te versieren via het uitstoten van op sperma gelijkend witverlies. Vind op die manier maar een doordeweeks baantje.

Dan maar de muziek in! Ze richtte verschillende rockbands op, waarin ze zelf gitaar speelde en zong met een stem die een kruising was tussen die van Robert Plant en die van Ria Valk. Haar bekendste band heette Elle Bandita, en de songs ervan waren zo hemeltergend slecht dat je zelfs als lid van die band een slappe lul zou krijgen, maar die had Ryanne van Dorst al, dus hield ze het op een druipende baarmoeder.

Als je een totale mislukkeling bent in de muziek of enig ander cultureel genre, wat moet je dan? Nou, dan ga je de televisiewereld teisteren. Van Dorst krijgt het ene na het andere programma in de schoot geworpen, zoals Geslacht!, waarin ze aan de hand van getuigenissen van freaks en andere angstaanjagende figuren probeerde te bewijzen dat er naast het mannelijke en vrouwelijke geslacht ongeveer vijftien andere geslachten zijn, en Holland!, waarin ze op zoek gaat naar de ziel van de Nederlandse eigenheid, en dat doet ze participerend, dus als ze in een seksclub haar licht gaat opsteken, beweegt ze zich als een kat in een hondenhok tussen neukende minkukels, en als ze een interview heeft met Sinterklaas en Zwarte Piet laat ze doorschemeren dat ze de combinatie van een lange witte baard en gitzwarte teelballen wel zou zien zitten, als haar verdomde haarloze flamoes niet in de weg zou zitten.

Ryanne van Dorst is voor de rest wel oké, maar bij lange niet oké genoeg.