Door: Özcan Akyol
Columns
3

Voetbal Inside: nietszeggende borrelpraat

Ooit werkte het format van Voetbal International. Nu bestaat het tv-programma van Genee c.s. voornamelijk uit afgezaagde...

Ooit werkte het format van Voetbal International. Nu bestaat het tv-programma van Genee c.s. voornamelijk uit afgezaagde grappen.

Afgelopen zomer heb ik met veel plezier het boek Topshow van Michel van Egmond en Jan Hillenius gelezen. De twee mannen vormden tot de zomerstop van vorig voetbalseizoen de eindredactie van het televisieprogramma Voetbal International.

In die hoedanigheid maakten ze veel mee, van markante analytici die met elkaar ruziën tot zenderbazen die op de eerste rij peentjes zweten, doordat ze vrezen dat een sponsor zal afhaken als hij nóg een keer wordt beledigd – alles wordt in de anekdotische bloemlezing uitvoerig en met veel humor beschreven.

Ik kocht het boek niet zomaar; vanaf met moment dat RTL met een voetbalprogramma op de proppen kwam, heb ik wekelijks naar de analyses en achtergrondverhalen van de deskundigen geluisterd. Het format ontwikkelde zich tot perfectie en plotseling was er ook ruimte voor luchtigheid, zodat de kijker niet alleen werd geïnformeerd maar ook geamuseerd.

Ik gaf altijd de voorkeur aan Wilfred Genee c.s. omdat zij geen latente belangen hadden bij clubs en zaakwaarnemers. Als dat wel het geval was, vochten ze dat gewoon aan tafel uit, zoals bij de confrontaties tussen de presentator en Johan Derksen over Heerenveen.

Bij de NOS weet je nooit of Van Hooijdonk een vriend van hem naar een baan probeert te analyseren, of dat Ronald de Boer wel helemaal eerlijk is, aangezien hij zijn eigen broer moet becommentariëren. Co Adriaanse wilde adviseur van FC Utrecht zijn en moest daarnaast ook nog het wanstaltige spel van die club recht praten. Kortom, één grote poppenkast.

Helaas dreigt mijn favoriete televisieprogramma ook die kant op te gaan. Vanaf het wereldkampioenschap in Brazilië kwam de klad er in; heel Nederland keek dolgelukkig naar de wedstrijden van Oranje, maar de heren van Voetbal International hielden voet bij stuk: er deugde helemaal niets van en Louis van Gaal was een megalomane gek. Goed, het spel zag er inderdaad niet uit, maar desondanks had er best wat ruimte voor euforie mogen ontstaan.

Vanaf het toernooi zakte het programma volledig in.

Ondanks ambities om inhoudelijker te worden, verzandden de uitzendingen steeds vaker in irrelevante opmerkingen over spelersvrouwen, huisdieren, andere mediamensen en bizarre zaken als de kutscheet van Linda de Mol. Voor zelfkritiek was geen ruimte.

Het blad Voetbal International wilde niet meer met de nietszeggende borrelpraat op televisie worden geassocieerd en trok zich daarom terug als partner. Om die reden is RTL verdergegaan onder de naam Voetbal Inside – dezelfde wijn, een andere zak.

De eerste aflevering beloofde geen verbetering. Johan Derksen kent veel namen van voetballers niet en zonder journalistieke ondersteuning van de Voetbal International-verslaggevers heeft hij in feite niets te melden. Hij beroept zich geforceerd op zijn rijke geschiedenis in de voetballerij. Maar na zoveel televisie-uren kennen we al die verhalen wel.

René van der Gijp komt er amper nog tussen en áls hij al iets zegt, is het een afgezaagde grap, waar hij zelf het hardst van iedereen om moet lachen. Hans Kraay jr. is een tragische kerel die zinnige dingen kan zeggen, maar simpelweg niet serieus wordt genomen.

Ik geloof dat Wim Kieft, Valentijn Driessen en Johan Boskamp de enigen zijn die écht over voetbal willen praten, maar ze worden volledig overrompeld door de gekte van hun tafelgenoten. Ondertussen hebben ze bij FOX Sports allerlei nieuwe voetbalshows ontwikkeld die daadwerkelijk over het spel gaan. Een geduchte concurrent is opgestaan, zeker als ze naar het open net gaan. Op RTL kabbelen ze maar voort, net zo lang tot het publiek definitief zal afknappen op een format dat ooit heel goed werkte. Zonde.

Columnist Özcan Akyol is te volgen op Twitter én Facebook

Gerelateerd nieuws