googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-revu_ros_header'); });

'Het altijd maar schreeuwend druk hebben, dat is een keuze'

‘Hartstikke erg dat jij nu ook al uitgeblust thuis op de bank zit, maar ik heb een vraag. Steek je de hand weleens in eigen boezem?
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-revu_ros_inarticle'); });
@media (max-width: 679px){#fig-63930d1439f78 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63930d1439f78 img{#fig-63930d1439f78 img.lazyloading{width: 480px;height: 480px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 1000px){#fig-63930d1439f78 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63930d1439f78 img{#fig-63930d1439f78 img.lazyloading{width: 740px;height: 740px;}}@media (min-width: 1001px){#fig-63930d1439f78 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-63930d1439f78 img{#fig-63930d1439f78 img.lazyloading{width: 160px;height: 160px;}}

Hallo jij daar! Ja jij, met je burn-out klachten. Wist je dat er ruim 1,3 miljoen Nederlanders zijn zoals jij? Overal in de media duiken ze op met hun verhaal, want allemaal zijn ze slachtoffer van de hedendaagse werkdruk. Dus hartstikke erg dat jij nu ook al uitgeblust thuis op de bank zit, maar ik heb een vraag. Steek je de hand weleens in eigen boezem? Nee, nu niet zo raar kijken. Ik wil het weten. Ben jij toevallig ook zo’n ijverige werknemer die altijd maar wil excelleren? Met je PowerPoints en twintig to-do lijstjes die per se afgevinkt moeten worden? Die constante push om steeds maar méér te doen?

En is dat ook de reden waarom je het altijd nodig vindt om op zondagavond werk-gerelateerde mailtjes naar collega’s te sturen? Wil je hen er zo aan herinneren dat echte professionals 24/7 doorgaan? Waarom is voor jou gewoon ‘goed’ allang niet meer goed genoeg? Blijkbaar hecht jij meer waarde aan je job dan aan je privéleven. Geeft een langere werkweek je leven echt zoveel meer voldoening? Absoluut onmisbaar zijn, is dat het?

Wat zeg je, je weet het niet? Nou, ik heb eens door je LinkedIn-account gescrold. Sorry hoor, maar elke update van jou leest als een pr-tekst waar de schone schijn van afdruipt. Dat verplichte enthousiasme. Werkstress heb jij nooit, problemen zijn uitdagingen en elke keer als je een of andere kloteopdracht krijgt van je chef, schrijf je trots over een bijzonder project dat je ‘mag’ uitvoeren: ‘Ultiem dankbaar, want werk maakt mij een completer mens,’ lees ik hier. En daarna: ‘Je moet je dromen omzetten in doelen!’ Jij verzint je succesjes wel lekker bij elkaar, hè? En deze dan, na een heel weekend overwerken: ‘Vrije tijd moet je verdienen.’ Man, man, man. Je lijkt werkelijk te denken dat druk-druk-druk zijn je meer status geeft.

Zoals jij daar op sociale media dat imago van succes in stand houdt, het doet me denken aan de eerste generatie gastarbeiders, jaren zestig vorige eeuw. Als de familie in Turkije vroeg om een foto, dan lieten ze zich altijd fotograferen voor een enorme villa, ook al woonden ze met zijn vijven in een tochtig kot, driehoog achter. Maar hé, jij scoort er op LinkedIn wel heel veel duimpjes omhoog mee. Dus dat lukt je goed, anderen meeslepen in je waanzin. Geen wonder dat 1 op de 6 werknemers burn-out klachten heeft. En jij maar denken: als ik mijn werk groter maak, lijk ik zelf ook groter. Toch?

Nee, nu niet gaan snotteren. Het wordt tijd dat iemand eens de waarheid zegt: jij bént geen onschuldige toekijker! Het altijd maar schreeuwend druk hebben, dat is een keuze. Een beslissing. Eentje die jij zelf neemt en waar je zelf bij bent. Dus dompel jezelf niet onder in slachtofferschap. Want de waarheid is: je bestaan affakkelen, dat doe je zelf. Met al die brandende ambities. Maar hé, daarom heet het ook een burn-out.

Laatste nieuws