'Jimi Hendrix was een zogenaamde gitarist, met z'n middelmatige gepingel'

De onderschatte Vlaamse schrijver Herman Brusselmans beledigt de overschatte gitarist Jimi Hendrix.
Jimi Hendrix

— Pas op: satire! Elke week fileert de onderschatte Vlaamse schrijver Herman Brusselmans een overschat persoon uit de wereldgeschiedenis. ‘Een stilistische oefening in iemand uitschelden’, zoals hij het zelf noemt. Dat kun je grappig vinden, of niet. —

Jimi Hendrix was een zogenaamde gitarist. Vooreerst werd hij geboren, in Seattle op 27 november 1942, als zoon van Bigfoot Hendrix, een Cherokee-indiaan, die bloembollen verkocht aan mensen met vier honden, een bloemetjesgordijn en een voorkeur voor spinazie in roomsaus. Hij verkocht derhalve weinig bloembollen. De moeder van Hendrix, Eustachia Hendrix-O’Rucker, was een Ierse temeier, die gespecialiseerd was in pijpen onder water.

De jonge Hendrix liet algauw z’n liefde voor muziek blijken en speelde achtereenvolgens kazoo, triangel, blokfluit, mondharp, castagnetten en ook een beetje gitaar. Hij ging in het leger, vooral om er collega-castagnettenliefhebbers te ontmoeten. Dat viel tegen, en Hendrix wilde weg uit het leger, zodat hij zich voordeed als homo, die ’s nachts andere soldaten in hun slaap zelfverzonnen sprookjes influisterde waarin minstens vijf keer een sergeant in de reet werd gebuffeld door een majoor.

Hij werd ontslagen, en wierp zich op de rock, ondermeer door het oprichten van The Jimi Hendrix Experience, met hemzelve op gitaar, Noel Redding op bas en Mitch Mitchell op drums. Als Redding geen zin had om bas te spelen, speelde hij drums, en ging Mitchell in de coulissen staan wachten tot hij zelf weer drums mocht spelen. Hendrix had nul kaas gegeten van songs schrijven en speelde alleen covers, zoals Hey Joe, over een man die z’n vrouw betrapt bij het in de reet gebuffeld worden door zowel een sergeant als een majoor, en haar neerschiet.

De lp Are You Experienced werd een soort van half succes, en de naam Jimi Hendrix begon te klingelen als een belletje met kauwgum aan het klepeltje. Eerst werd Hendrix op een paar handen gedragen in Engeland, en later pas in z’n vaderland Amerika, na optredens op de festivals van Monterey en Woodstock. Daar viel Hendrix niet alleen op door z’n middelmatig gitaargepingel, maar ook door een paar akkoorden te spelen met z’n tanden, een paar solo’s aan elkaar te flansen met z’n tenen en van lieverlede z’n gitaar met benzine te besprenkelen en het onding in de hens te steken.

Nog een groep die hij oprichtte was Band of Gypsys, met een aap met een hoed op aan de bas, en een pipo met roos op z’n schouders aan de drums. Die groep werd ontbonden en de Jimi Hendrix Experience werd heropgericht, maar ondertussen wist niemand nog wie er precies op de bas en wie precies op de drums speelde. Een feit was dat alle groepsleden continu zo stoned waren dat ze zich de naam van hun moeder noch die van hun vader noch die van hun tante Sonja konden herinneren.

De koning van de drugs was Hendrix in eigen persoon. Op een nacht in Londen joeg hij een halve kilo speed, drie pond cocaïne, een gezinspak heroïne en zes flessen wijn naar binnen, en hopla, hij was dood. Hij was beter homo in het leger gebleven.