Jörgen Raymann: 'Principes zijn geweldig, maar je kunt er niet van leven'

Hij had het allemaal: een primetime tv-programma, uitverkochte zalen met zijn theatershows en bakken vol geld. En toen l...
@media (max-width: 679px){#fig-65ddac489b77e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-65ddac489b77e img{#fig-65ddac489b77e img.lazyloading{width: 470px;height: 470px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-65ddac489b77e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-65ddac489b77e img{#fig-65ddac489b77e img.lazyloading{width: 624px;height: 624px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-65ddac489b77e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-65ddac489b77e img{#fig-65ddac489b77e img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-65ddac489b77e img.lazyloading{background: #eee;}#fig-65ddac489b77e img{#fig-65ddac489b77e img.lazyloading{width: 948px;height: 533px;}}

Hij had het allemaal: een primetime tv-programma, uitverkochte zalen met zijn theatershows en bakken vol geld. En toen leek het opeens afgelopen met de carrie?re van Jo?rgen Raymann (50). In zijn boek Raymann Zoekt Raad beschrijft hij de persoonlijke lessen van zijn val en wederopstanding. ‘Principes zijn geweldig, maar ik ken heel weinig mensen die er van kunnen leven.’

Fotografie Corné van der Stelt

Je beschrijft in je boek hoe de publieke omroep een donkere presentator zocht, en jij dat als een kans zag, en niet als een belediging.

‘Je moet kansen zien, en die dan ook grijpen. Principes zijn geweldig, maar ik ken heel weinig mensen die er van kunnen leven. Ik doe het liever omgekeerd: neem me aan en ik zal je laten zien dat ik zo goed ben dat je me niet had hoeven aannemen omda?t ik zwart ben. En natuurlijk word je dan door je eigen achterban voor sell-out uitgemaakt, ook omdat ik tegen positieve discriminatie ben waar ikzelf mijn baan aan had te danken, maar dat is dan maar zo. Ik geloof dat ik veel andere zwarte jongeren heb geholpen door als zwarte man op televisie te zijn.’

Die venijnige, agressieve toon is sowieso in het multiculturele debat geslopen. Ook in bijvoorbeeld de Zwarte Piet-discussie.

‘Iedereen moet die strijd op zijn eigen manier voeren. Je hebt jongens nodig die op de barricaden gaan, maar zelf ben ik liever de diplomaat. Ga mensen niet voor racist uitmaken die zelf niet weten dat ze bezig zijn met iets dat jou kwetst.

Ik heb gemerkt dat als ik mensen gewoon rustig vertel waarom Zwarte Piet mij kwetst, ze heel anders reageren. Maar als jij Zwarte Piet altijd als je vriend hebt beschouwd, daar nooit enig kwaad in heb gezien en ineens wordt uitgemaakt voor racist, dan begrijp ik wel dat je niet meer luistert.

Je moet ook met een zekere mate van humor naar dat onderwerp kunnen kijken. De film Dear White People is echt heel komisch. Het moet juist leiden tot zelfreflectie. Ik ben zwart, maar ik ben ook Almeerder, vader, comedian, voetbalfan. Mijn identiteit wordt niet alleen maar bepaald door mijn kleur.’

Lees het hele interview met Jo?rgen Raymann op Blendle.

Laatste nieuws