googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-revu_ros_header'); });

‘Wie gaat Trump vertellen dat het voorbij is? Ik denk Ivanka’

Columnist Jurriaan van Eerten woont en werkt in de VS. Voor Nieuwe Revu volgt hij de Amerikaanse politiek op de voet. Deze keer buigt hij zich over de hamvraag: wanneer geeft Trump zich gewonnen?
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-revu_ros_inarticle'); });
@media (max-width: 679px){#fig-6100cb031c281 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-6100cb031c281 img{#fig-6100cb031c281 img.lazyloading{width: 480px;height: 480px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 1000px){#fig-6100cb031c281 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-6100cb031c281 img{#fig-6100cb031c281 img.lazyloading{width: 740px;height: 740px;}}@media (min-width: 1001px){#fig-6100cb031c281 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-6100cb031c281 img{#fig-6100cb031c281 img.lazyloading{width: 160px;height: 160px;}}

Het is 7 augustus 1974, 17.00 uur. De hele dag is het al bewolkt, druilerig weer. In het Witte Huis zit president Richard Nixon in een hopeloze situatie. Het hele land weet dat zijn campagneteam probeerde de Democraten af te luisteren en dat Nixon vervolgens het onderzoek daarnaar probeerde tegen te houden. Mensen willen dat hij vertrekt. Maar hij wil nog niet loslaten, nog niet toegeven dat het voorbij is.

Terwijl Nixon broedt op dit schandaal – bekend als Watergate – wordt hij bezocht door een groep Republikeinen. Ze komen onder leiding van Barry Goldwater, een senator uit Arizona die tien jaar eerder zelf nog een gooi naar het presidentschap deed. Goldwater is een zwaargewicht in de partij en hij wordt diep gerespecteerd door Nixon.

Ongeveer drie kwartier lang praat hij achter gesloten deuren in het Witte Huis op de president in. Wanneer hij naar buiten komt, staat er een haag journalisten te wachten. Goldwater zegt: ‘Wat de president ook besluit te doen, het zal het beste zijn voor dit land.’ De volgende dag stapt Nixon op.

We zullen nooit weten wat Goldwater precies daarbinnen heeft gezegd. Maar het is wel bekend dat Goldwater eerder tijdens een Republikeinse lunch woedend uitriep: ‘Er is een grens aan het aantal leugens dat men kan slikken, en nu is er eentje te veel geweest. Nixon moet opdonderen uit het Witte Huis – vandaag nog!’

Barry Goldwater was berucht om zijn felle uitspraken, en zijn bijna paranoïde afkeer van de linkse politieke elite. Als hij nu leefde, zag zijn Twitter-tijdlijn er vermoedelijk uit als die van Trump. Met zijn conservatieve harde stijl maakte Goldwater iets los in de Amerikaanse samenleving. Hij wist kiezers enthousiast te maken die zich vergeten voelden door de politieke elite – waarmee hij de weg vrijmaakte voor Nixon, en later ook voor Trump.

Maar hoe grof Goldwater ook was, helemaal voor die nog tamelijk brave jaren in de Verenigde Staten, hij wist ook wanneer het voorbij was. En dat was wat hij op die bewolkte namiddag in Washington DC aan Nixon kwam vertellen. De grote vraag die hier in de VS nu rondzingt is deze: wie gaat de Barry Goldwater van dit moment zijn? Wie gaat Trump vertellen dat het voorbij is?

Ik denk zijn dochter Ivanka Trump. Naar haar luistert hij. Bovendien heeft zij iets te verliezen: ze is ambitieus en stukken normaler dan haar broers, en ze wil verder in de politiek. Is het niet als president dan wel als ander belangrijk persoon binnen de Republikeinse partij. Maar dan moet haar vader zich niet vastklampen aan de macht totdat de familienaam erdoor vervuild raakt. Het product Trump moet overeind blijven. Dat zal Donald, de zakenman, begrijpen.

Laatste nieuws