googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-revu_ros_header'); });

‘Als je niet begrijpt waar ongewenst gedrag vandaan komt, dan zie je het ook niet aankomen’

Er kwamen weer heel wat klachten over Mark en Hugo na de zoveelste piek in de besmettingen. Maar wiens schuld is dat nou eigenlijk? Jerry Hormone: ‘Het zijn beunhazen, maar ze hebben niet zélf al die nieuwe covid-gevallen in het gezicht lopen hoesten.’
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-revu_ros_inarticle'); });
@media (max-width: 679px){#fig-61464e5633250 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61464e5633250 img{#fig-61464e5633250 img.lazyloading{width: 480px;height: 480px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 1000px){#fig-61464e5633250 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61464e5633250 img{#fig-61464e5633250 img.lazyloading{width: 740px;height: 740px;}}@media (min-width: 1001px){#fig-61464e5633250 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61464e5633250 img{#fig-61464e5633250 img.lazyloading{width: 160px;height: 160px;}}

Afgelopen weekend had ik twee showtjes staan. Met de futuristisch funkende Rotterdammers van De Likt. Ik heb op een van hun laatste singles, Man van de kopstoot, een coupletje ‘gerapt’. Hartstikke leuk, die optredens, leek ook allemaal weer te kunnen in de geest van ‘dansen met Janssen’ en testen voor toegang, maar u raadt het al: m’n boeker aan de lijn, feest gaat niet door. Wéér niet, want ondertussen was de boel al twee keer eerder verzet.

Mijn boeker is een aardige gozer. Een ongelooflijke positivo ook. Aan het begin van de pandemie zag ie een half jaar aan werk in het water pleuren. Bandjes staan niet zomaar in een zaaltje of op een festival. Daar moet maanden van tevoren al over gebeld, gemaild en geprijsonderhandeld worden. Maar geen shows, geen geld, dus alles was voor de kat z’n viool geweest. Le moment dat er afgelopen zomer weer iets mogelijk leek – van die showtjes waar je met maximaal anderhalve man en een paardenkop op anderhalve meter van mekaar moest zitten – pikte hij de draad weer monter op en sloeg meteen aan het bellen, mailen en prijsonderhandelen. Tot de hele boel weer finaal in de stront liep omdat we met z’n allen in lockdown gingen.

En nu had m’n boeker zich dus voor een derde maal voor jan-met-de-korte-lul in het zweet gewerkt. Ondanks z’n nimmer aflatende optimisme was-ie toch wel lichtelijk over de zeik. ‘Die Rutte en die De Jonge,’ zegt ie, ‘die moeten gewoon oprotten, joh.’

De advocaat van de duivel in mij geeft tegengas: ‘Het zijn beunhazen, maar ze hebben niet zélf al die nieuwe covid-gevallen in het gezicht lopen hoesten, hè? Dat hebben die mensen gedaan die met gekopieerde QR-codes naar de disco gingen en van die clubeigenaren die niet of nauwelijks controleerden.’

‘Dat is waar,’ zegt ie, ‘maar dat hadden ze in moeten calculeren. Als regering moet je er gewoon rekening mee houden dat eenderde van de bevolking bestaat uit kankermongolen.’

Eenderde is misschien een tikkie overdreven en ‘kankermongolen’, tja, je kunt je fijnzinniger uitdrukken, maar hij heeft wel een punt. Elke keer als er weer ergens een gigantisch studentenfeest was, een teststraat in de fik vloog, of een hele winkelstraat werd gesloopt, was Ruttes reactie er een van: ‘Waarom die mensen zoiets doen, begrijp ik niet, en ik wíl het ook niet begrijpen.’ Maar als je niet begrijpt waar ongewenst gedrag vandaan komt, dan zie je het dus ook – telkens weer – niet aankomen. En zo loopt je plan van nog-niet-iedereen-is-gevaccineerd-maar-hop-allemaal-die-lockdown-uit volledig in de soep. De boel gaat weer op slot en dat is totaal kut voor m’n boeker en veel, héél veel andere mensen, die niet meer begrijpen waar Mark en Hugo mee bezig zijn, en het ondertussen ook niet meer wíllen begrijpen.

Laatste nieuws