googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-revu_ros_header'); });

‘Strik eromheen, verbannen en lekker hun tenten laten opzetten in Qatar’

Voor een voetbaldier als Edwin Struis was de Super League reden genoeg om het kotszakje tot de rand te vullen. ‘Als deze door onbegrensde hebzucht gedreven proleten aan de macht zijn, weet je één ding zeker: dan is er geen redden meer aan.’
googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-revu_ros_inarticle'); });

Een gemiste kans, die Super League. Want wat had ik graag de reactie van Louis van Gaal vernomen die de Champions League ooit omschreef als ‘een commercieel gedrocht’. Welke typering zou hij in petto hebben gehad voor deze hersenspinsels? Een draconische misgeboorte, een duivels addergebroed? We zullen het helaas nooit weten, want binnen twee dagen na de aankondiging is de nieuwe competitie alweer verleden tijd.

Toen ik het nieuws las over deze league die een tiental clubs in elkaar hadden geknutseld, had ik gelukkig een kotszakje bij de hand. ‘We doen dit om het voetbal te redden,’ liet beoogd SL-voorzitter Florentino Pérez met veel pathos de natie weten. Als deze door onbegrensde hebzucht gedreven proleten aan de macht zijn, weet je één ding zeker: dan is er geen redden meer aan. Denken dat het voetbal in veilige handen is door steeds dezelfde ploegen tegen elkaar te laten spelen – als het allemaal niet met zoveel poeha en arrogantie werd gebracht, zou je er hard om kunnen lachen, om deze gebakken lucht-league.

Want het ís allemaal al zo voorspelbaar. Vanaf deze week strijden vier inwisselbare ploegen om een plek in de Champions League-finale, wedstrijden waar je doorgaans naar uit- en nu van wegkijkt. Zeker in de wetenschap dat enkele van deze teams liever in a league of their own zouden willen spelen. En wat daar nu precies zo super aan is? Wat hebben bijvoorbeeld AC Milan en Internazionale de laatste tien jaar klaargespeeld in Europa? Waarom komt Barcelona al zes jaar op rij niet eens in de buurt van de finale? Ik zou zeggen: strik eromheen, verbannen uit alle andere competities en lekker hun tenten laten opzetten in Qatar. Oliestaatje en Super League lijkt me een prima combinatie.

De dollartekens in de ogen komen natuurlijk niet zomaar opzetten. Overkoepelende voetbalbonden als UEFA en FIFA hebben dit over zichzelf afgeroepen door jarenlang ongebreideld met geld te smijten en een WK te parkeren in Qatar. Onder de noemer financial fair-play werden sancties in het vooruitzicht gesteld als clubs hun financiële huishouding niet op orde hadden, maar in de praktijk werden die maatregelen amper toegepast omdat de (meest schimmige) deals van de clubs nu eenmaal niet in de openbaarheid plaatsvinden. Via allerlei (fiscale) trucs worden omleidingen aangelegd buiten het zicht van iedereen om.

Toen ik het kotszakje had gevuld, boog ik me weer over een privéproject dat in het najaar moet uitmonden in een heuse HFC Haarlem Scheurkalender 2022. Heerlijk grasduinen in het voetbalerfgoed van de Roodblauwe Leeuwen dat met namen als Kick Smit, Piet Groeneveld, Joop Odenthal en Barry Hughes ruikt naar echt voetbal. Wist u bijvoorbeeld dat spits Wim Roozen na de invoering van het betaalde voetbal in 1954 gewoon als amateur doorspeelde, wars als hij was van betalingen? Hij was een pure amateur en wilde dat ook uitstralen. Dat geld alles kapotmaakt, wist hij toen al.

Vroeger was niet alles beter, maar het voetbal wel.

Laatste nieuws